سوال بپرس ....

هی سوال می پرسی و من هی گیچ گیچ می شم آخه عزیزترینم کی گفته من همه چیز رو می دونم اونم از تمام زوایا.............

روشا: مامان بریم پارک

مامان زهرا: نه عزیزم داره شب میشه خورشید خانوم رفته بخوابه فردا میریم

روشا: نه به خدا الان بریم (اشاره به لامپ های خیابون) ببین چقدر خورشید اومده

مامان: نه عزیزم اینا لامپه

روشا : لامپه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ واسه چی؟

مامان : لامپه دیگه برای این که خیابون هارو روشن کنه

روشا : یوشن کنه !!!!!!!!!!!!!!!! کجارو؟

مامان: خیابونا رو تا مردم راحت راه برن ببین اگه تاریک باشه هیچ جا رو نمی تونیم ببینیم

روشا: کجارو ببینیم

.............. و من که هی فکر می کنم تا یادم بیاد کجای زندگی ام و باید به تو چی بگم تا از توش هزارتا سوال دربیاری

کاش می دونستی به اندازه سوال هات نمی دونم و خیلی خیلی خودم رو ضعیف حس می کنم این جور مواقع

کاش می دونستی مامان هم مثل توئه همون قدر شیطون همون قدر پر از سوال و همون قدر کوچیک

دیروز به این فکر می کردم چه چیزهایی باید بهت یاد بدم من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ سرم سوت کشید و چرخید و چرخید و باز من همون دختر بچه شیطون بودم تو کوچه باغ هایی که بی هدف و دور از چشم مامان می دویدم و از خونه مردم رد میشدم و پاهام رو می ذاشتم جاهای ممنوعه، همون دختر بچه شیطونی که آرزو داشت خدا یه روز یه دختر مثل تو بهش بده تا باهم از نو شیطنت کنیم ، با هم و الان هم من خودم رو مثل تو می دونم فقط چند سال بزرگتر می خوام با تو دنیا رو ببینم و با تو تجربه کنم

فعلا از زندگی همینو می خوام گلم و بوسه های شرر بار تورو